Visie


Hier vind je meer info over de visie en werkwijze van mijn praktijk.

Samen onderweg

Bij Beleaf vertrekken we niet vanuit een alwetende positie, maar vanuit het kind/de jongere en de omgeving (school, gezin, …). Er wordt samen gekeken naar wat iemand kan leren om beter om te gaan met moeilijke situaties, gevoelens en emotionele pijn waardoor het kind/de jongere/de omgeving beter zichzelf kan zijn.

Bij Beleaf leer je het verlies niet loslaten, maar eerder anders vasthouden en integreren in jouw leven.

Creatief

Ik werk graag met creatief materiaal dat aansluit bij de leefwereld van kinderen en jongeren. Ik werk bijvoorbeeld graag met 'praatpapieren', niet te verwarren met tekeningen. Kinderen en jongeren hoeven niet graag of mooi te tekenen. Dat is niet het doel van een praatpapier. Met een praatpapier willen we enkel proberen meer zicht te krijgen op de binnenwereld van een kind of jongere. Hoe kinderen die binnenwereld uitdrukken, is voor elk kind verschillend. Het is een manier van expressie geven aan, zonder dat ze moeten presteren om iets mooi of goed te maken.

het emotionele vat

Een houten doosje met een dekseltje. Het is een essentieel onderdeel van de materialen in mijn praktijk. Ik gebruik het als metafoor voor kinderen en gezinnen om uit te leggen wat er in ons gebeurt als onze gevoelens niet geuit mogen worden.

Vaak herkennen mensen onmiddellijk deze metafoor. Iedereen heeft een emotioneel vat. En het rare is, de meesten die dit vat in hen omschrijven, situeren het allemaal ongeveer tussen mond en maag, ergens ter hoogte van het borstbeen. Want we kunnen dit echt voelen, als een bol, een soort prop. Als kinderen en jongeren hun gevoelens niet kunnen of mogen uiten, of zich niet begrepen voelen, kunnen ze in de knoop geraken. Het opkroppen zorgt dat hun emotioneel vat zich meer en meer vult, zonder dat het deksel eraf wordt gedaan en de gevoelens in beweging kunnen komen. Dat kroppen of proppen zorgt eigenlijk letterlijk voor een opstopping. Na een tijd kan dat vat zo onder druk komen staan, dat het overloopt. Oncontroleerbaar soms, of in een andere hoedanigheid (intens verdriet transformeert tot agressie, woede, zelfbeschadigend gedrag, zelfdodingsgedachten,…).

In de begeleiding proberen we, op het tempo van het kind, het deksel van het vat stilletjes open te maken zodat alles wat daar vastzat in beweging kan komen. Door bij de woorden van het kind te blijven en te luisteren wat het kind nodig heeft. Door aandacht te geven aan het verdriet en alle andere gevoelens die het kind heeft. Door stap voor stap het rouwproces met het kind en de omgeving aan te gaan.

Verder kijken dan observeerbaar gedrag

Samen zoeken we naar wat je kan leren om beter om te gaan met moeilijke situaties en emotionele pijn zodat je meer jezelf kan zijn. Dat doen we door niet enkel te kijken naar het observeerbaar gedrag, maar door op zoek te gaan naar de reden van dit gedrag. Ik gebruik in mijn praktijk ook wel de metafoor van de eerste stoel en de tweede stoel.

Tijdens de begeleidingen willen we eerst stilstaan bij de eerste stoel. Vanuit de eerste stoel bekijken, beluisteren en (h)erkennen we de signalen die kinderen, jongeren, en hun gezin stellen. De eerste stoel staat voor wat zichtbaar en objectief waarneembaar of observeerbaar is. De eerste stoel is vaak goed gekend bij ouders en begeleiders van kinderen en jongeren.

Bij Beleaf kijken we echter verder dan het waarneembaar gedrag. Dit betekent concreet: wat is de achterliggende boodschap achter zijn/haar signalen? In het beter leren begrijpen van deze signalen nemen we een levens- of verlies (rouw) geschiedenis mee, de context en de brede samenleving mee. Vanuit de tweede stoel starten we verlies- rouw- of traumatrajecten met kinderen, jongeren en hun gezin.