Vanaf de aanvang van Beleaf is het mijn doel om rouw en verlies te normaliseren. Om het taboe rond dit thema te doorprikken en bespreekbaar te maken. Daarom dat ik ook op sociale media, waar vaak toch alles positief, fantastisch, perfect is, ook dit thema naar buiten breng.

Ik heb hierover getwijfeld. Gaan mensen dit wel fijn vinden, zo geconfronteerd worden met een niet zo plezierig thema, op hun sociale mediakanaal? Misschien is het confronterend, misschien zullen mensen deze berichten snel wegklikken? Toch hoop ik dat mensen af en toe even stilstaan. Omdat iets in hen dit nodig heeft, omdat iets hen raakt. Misschien wel een behoefte vervult, die men toch meer dan nodig negeert of ontkent. Misschien is het een vraag die nazindert, een inzicht dat men meeneemt, een tip die men kan toepassen als er in hun omgeving iemand is die verdriet, rouw, verlies ervaart.

Dat hoop ik alvast.

Ik laat jullie graag kennismaken met het woord #rouwrevolutie, een woord dat ik ontleen van Lou'k up.
Mijn ‘strijd’ voor een ommekeer.
Voor aandacht voor verlies en verdriet.
Dat alle gevoelens er mogen zijn.
Dat er ruimte is voor verdriet en verlies.
In een gezin, op school of op het werk, onder vrienden, …
Dat het uiten en praten over verdriet, geen teken is van zwakte, maar van een kracht.
Een sleutel tot verbinding en een gezonde manier om om te gaan met wat ons allemaal overkomt.

Omdat het kan.
Omdat onze samenleving het nodig heeft.